كه متضمن امر بود به توجه به وجهت آن قبله و شتافتن بسوى حريم آن كعبه آمال ، اگر چه عنوان ، طلب ترويج جمعه و جماعات و نشر علوم دينيه و تعليم شريعت بود ، اما از مطاوى آن بوى استغراق در بحر بىساحل و گرفتار شدن به جنگ نهنگ مقاسات اكفا به مشام حدس مىرسيد . عقل در چار سوى تحير متردد شد و طبع در شش جهت [ سرگردانى ] تزلزل حيران ، در اين حيرت و تردد بود كه ناگاه نسيم صباى ايمان كه همه به ميامن لطف او بود از مشرق ، نفس رحمانى بسوى عالم جسمانى وزيدن گرفت و حجاب از رخسار مخدرات گشود ، با آنكه آب حيات از جويبار لطافتش نمىبود ، آتش اضطرار [ اضطراب ] در نهاد اين خاكسار افكند و دوست ديرينه درد كه ساكن خرابه دل سوختگان مىباشد ، سر از جيب ملامت بر آورده ، آغاز عتاب نهاد كه با وجود استجماع اسباب عزلت از گنج قناعت و گنج فراغت و گنج آزاده‌گى طهارت اذيال اعمال ، و حوايت فنون علم و احوال ، در سن شيخوخت ، همتى كه در اوايل احوال سر آرزو به نعيم كونين فرو نياوردى چه دست داد كه پايمال كشاكش حدثان بدين گونه شود . با وجود خاكسارى شرم باد از همتت * گر به آب چشمه خورشيد دامن تركنى در اين بود كه باز حاكم فرمانرواى عقل در آمد و از مؤداى نص فرموده « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ » « 1 » نكته آشكار كرد ، به نسيم لطفش اشواك اين شكوك و امثال اين شبهات از پيش راه دور شود . ملخص تحقيقش آنكه رابطه روان بخش ايمان به شرع مطهر محمدى ( ص ) ، وقتى صورت استحكام پذيرد كه مؤمن با هر يك از كاينات كه در مراتب

--> ( 1 ) - مائده / 1 .